Jak wygląda programowanie robotów ABB w RAPID i RobotStudio?

Programowanie robotów ABB to przygotowanie programu w języku RAPID, który wykonuje sterownik robota (IRC5 albo nowszy OmniCore). Większość kodu powstaje offline w RobotStudio, na wirtualnym kontrolerze z modelem celi, a na hali zostaje kalibracja, korekta punktów, test sygnałów z PLC i optymalizacja czasu cyklu. Od podziału pracy między te dwa etapy zależy, jak długo linia stoi przy rozruchu.

RAPID to tekstowy język wysokiego poziomu, w którym programuje się wszystkie roboty ABB. Ma procedury, funkcje, pętle, instrukcje warunkowe, obsługę błędów i przerwań, więc bliżej mu do języka programowania niż do listy punktów nauczonych panelem.

Program dzieli się na moduły: programowe (logika stanowiska) i systemowe (dane oraz procedury wspólne dla całej instalacji). Moduły zawierają procedury (PROC), funkcje zwracające wartość (FUNC) oraz procedury przerwań (TRAP), które reagują na zdarzenie z zewnątrz bez czekania na koniec bieżącego ruchu.

Ruch robota opisują instrukcje MoveJ (ruch przegubowy, bez kontroli toru narzędzia), MoveL (ruch liniowy narzędzia), MoveC (łuk) i MoveAbsJ (pozycja zadana kątami osi). Każda z nich korzysta z kilku typów danych, a błąd w którymkolwiek z tych typów ujawnia się dopiero na maszynie:

Typ danychCo opisujeCo się dzieje przy błędzie
tooldatapunkt pracy narzędzia (TCP), masę i środek ciężkości chwytakarobot trafia obok celu, a zła masa obciąża reduktory i psuje dokładność toru
wobjdataukład współrzędnych przedmiotu lub przyrządupo przesunięciu przyrządu trzeba poprawiać każdy punkt zamiast jednego układu
robtargetpozycję i orientację narzędzia w punkciekolizja albo punkt nieosiągalny w innej konfiguracji osi
speeddata, zonedataprędkość oraz dokładność przejścia przez punktza długi cykl albo za wczesny sygnał do PLC

Ostatni wiersz to częste źródło trudnych do znalezienia usterek. Punkt fine jest punktem zatrzymania: program czeka, aż robot stanie w pozycji. Strefa (np. z10) tworzy punkt przelotowy, a program wykonuje kolejne instrukcje, zanim robot dojedzie na miejsce. Jeśli zaraz po takim ruchu ustawia wyjście „chwytak otwórz”, część może zostać upuszczona kilka milimetrów przed celem. Dobór stref decyduje jednocześnie o czasie cyklu i o tym, czy proces jest powtarzalny.

Jeden sterownik ABB może obsługiwać kilka robotów. Opcja MultiMove pozwala koordynować z niego do czterech robotów i pozycjonerów, co wykorzystuje się m.in. wtedy, gdy dwa roboty spawają ten sam detal obracany przez wspólny pozycjoner.

RobotStudio to środowisko ABB do programowania offline i symulacji, oparte na wirtualnym kontrolerze. Producent opisuje ten kontroler jako wierną kopię oprogramowania, które pracuje w sterowniku robota na produkcji, więc program przetestowany w symulacji to ten sam kod RAPID, który trafi do szafy.

Praca offline zaczyna się od stacji: modelu celi z CAD, robota z właściwą wersją RobotWare i opcjami, narzędzi oraz przyrządów. Wirtualny kontroler najlepiej utworzyć z kopii zapasowej istniejącego sterownika, bo wtedy ma tę samą konfigurację co prawdziwy. Na takim modelu programista sprawdza:

  • zasięgi i konfiguracje osi: czy robot dojdzie do każdego punktu bez przejścia przez osobliwość;
  • kolizje: z przyrządem, ogrodzeniem, drugim robotem i przewodami chwytaka;
  • czas cyklu: czy stanowisko zmieści się w takcie linii, zanim ktokolwiek zamówi sprzęt;
  • logikę programu: sekwencje, obsługę błędów i powrót do pozycji bazowej.

W RobotStudio konfiguruje się też SafeMove, czyli funkcje bezpieczeństwa wbudowane w sterownik: strefy, do których robot nie może wjechać, oraz nadzór prędkości narzędzia. Strefy rysuje się na modelu celi, a konfigurację wgrywa do kontrolera.

RobotStudio Basic jest bezpłatny i wystarcza do pracy z wirtualnym kontrolerem oraz do połączenia z prawdziwym sterownikiem. Pełne programowanie offline i symulacja wymagają płatnej licencji Premium. Samą metodę szerzej opisuje wpis Programowanie offline – czyli jak ułatwić sobie projekt.

Symulacja nie zastępuje hali. Model CAD rzadko zgadza się z rzeczywistością co do milimetra: przyrząd stoi minimalnie inaczej, przewód chwytaka ma inną długość, posadzka nie jest idealnie płaska. Im lepiej przygotowany program offline, tym krótszy postój linii przy uruchomieniu, ale korekty na obiekcie zostają zawsze.

Na obiekcie program z RobotStudio trafia do prawdziwego sterownika, a robotyk dopasowuje go do rzeczywistej celi. Kolejność prac ma znaczenie, bo każdy etap opiera się na poprzednim:

  1. Kalibracja narzędzia i układów przedmiotu: pomiar TCP chwytaka lub palnika oraz układów wobjdata przyrządów. Punkty programu są zapisane względem tych układów, więc błąd w kalibracji przesuwa wszystkie pozycje naraz.
  2. Korekta punktów: poprawienie pozycji, których symulacja nie oddała dokładnie, na panelu FlexPendant w trybie ręcznym, z obniżoną prędkością.
  3. Test interfejsu z PLC: sprawdzenie każdego sygnału między robotem a sterownikiem linii (gotowość, start programu, numer typu, potwierdzenia chwytaka, sygnały z czujników).
  4. Praca w automacie i optymalizacja: dobór prędkości i stref, skracanie torów, dopasowanie cyklu do taktu linii.
  5. Testy odporności: zatrzymanie awaryjne w środku cyklu, brak części, zanik sygnału, restart po interwencji operatora.
  6. Dokumentacja i kopia zapasowa: aktualny backup sterownika i opis sygnałów dla utrzymania ruchu.

Zapis punktów względem układów przedmiotu ma też znaczenie dla utrzymania ruchu. Gdy po latach przyrząd zostanie przestawiony, poprawia się jeden układ współrzędnych, a nie kilkadziesiąt punktów w programie. O samej metodzie programowania na stanowisku pisze wpis Programowanie online.

Tak wyglądała m.in. nasza praca przy linii montażu głowic cylindra silnika V8 dla Jaguar Land Rover, gdzie programowaliśmy roboty ABB do handlingu i do kontroli jakości z systemem wizyjnym, z wykorzystaniem RobotStudio.

Szukasz doświadczonego integratora robotów ABB? Odezwij się, a zintegrujemy i uruchomimy robota w Twoim zakładzie.

W celi produkcyjnej o kolejności pracy zwykle decyduje sterownik PLC linii, a robot wykonuje zlecone zadania i raportuje ich wynik. Wymiana danych odbywa się przez sieć przemysłową (najczęściej PROFINET albo EtherNet/IP), a w programie RAPID odpowiada jej zestaw wejść i wyjść cyfrowych oraz grupowych.

Wyzwaniem jest tu każde miejsce, w którym robot czeka na sygnał. Instrukcja WaitDI bez limitu czasu zatrzyma program na zawsze, jeśli czujnik się zabrudzi albo PLC nie wyśle potwierdzenia. Operator widzi stojącego robota bez żadnego komunikatu, a utrzymanie ruchu szuka przyczyny po omacku. Dlatego przy każdym oczekiwaniu ustawia się limit czasu (\MaxTime), a procedura obsługi błędu wysyła do PLC i na panel czytelny kod usterki.

Najważniejsze ryzyka na styku robota i PLC:

  • brak limitu czasu na sygnały: stanowisko stoi bez diagnostyki;
  • sygnał wysłany w strefie: PLC dostaje informację „robot w pozycji”, zanim robot rzeczywiście dojechał;
  • brak bezpiecznego powrotu: po zatrzymaniu awaryjnym robot nie wie, gdzie jest, więc operator wyprowadza go ręcznie;
  • niezgodność ze standardem zamawiającego: koncerny motoryzacyjne opisują w specyfikacjach własny układ sygnałów i strukturę programów robotów, a program napisany po swojemu nie przejdzie odbioru.

Program, który sam zgłasza przyczynę zatrzymania, skraca każdy przyszły postój stanowiska. Strukturę sekwencji po stronie PLC określa oprogramowanie sterownika linii, często pisane w standardzie koncernu, takim jak VASS.

Język pozostaje ten sam: na obu sterownikach programuje się w RAPID i w RobotStudio. Zmienia się platforma. OmniCore pracuje na systemie RobotWare 7, a IRC5 na jego wcześniejszych wersjach.

ABB przedstawiło OmniCore jako następcę IRC5 i zapowiedziało koniec produkcji IRC5. Sterowniki IRC5 przeszły do statusu „Classic”, a producent deklaruje dla nich co najmniej 10 lat wsparcia serwisowego, z częściami zamiennymi i naprawami. Dla zakładu oznacza to dwie rzeczy:

  • nowe stanowisko z robotem ABB powstaje już na OmniCore;
  • park robotów na IRC5 może dalej pracować, ale przy modernizacji linii trzeba zaplanować przejście na nowy sterownik.

Przeniesienie programu między generacjami nie sprowadza się do skopiowania modułów RAPID. Trzeba sprawdzić konfigurację wejść i wyjść, opcje RobotWare, funkcje bezpieczeństwa oraz instrukcje, które w nowej wersji działają inaczej, a potem przetestować program w RobotStudio i na stanowisku.

Roboty ABB to jedna z marek, które programujemy obok KUKA i Fanuc. Dostawców z punktu widzenia zakładu porównuje wpis Jakiego dostawcę robotów przemysłowych wybrać do swojego zakładu?.

Modernizujesz linię z robotami ABB? Dostosujemy programy RAPID i uruchomimy roboty u Ciebie w zakładzie.

  • ABB, RobotStudio Desktop (wirtualny kontroler, programowanie offline): https://www.abb.com/global/en/areas/robotics/products/software/robotstudio-suite/robotstudio-desktop
  • ABB, komunikat „ABB launches next-generation Robotics control platform OmniCore”: https://new.abb.com/news/detail/116279/abb-launches-next-generation-robotics-control-platform-omnicore
  • ABB, „Tschüss IRC5” (koniec produkcji IRC5, status Classic, wsparcie serwisowe): https://new.abb.com/products/robotics/de/campaigns/tschuess-irc5
  • ABB, „ABB MultiMove functionality” (koordynacja do czterech robotów z jednego sterownika).
  • ABB, Technical reference manual „RAPID Instructions, Functions and Data types” (MoveL, MoveJ, WaitDI, zonedata, tooldata, wobjdata).
  • ABB, instrukcje produktów z konfiguracją Visual SafeMove w RobotStudio.
Przewijanie do góry